Je luistert naar het lied Oh Lord, my heart is not proud, van Margaret Rizza.
Onzeker gericht
gaan mijn dagen.
Soms
ketst wat hoop
een genster licht -
in het dovende duister
bijna niets.-
En ik tast verder,
in mijn hart
ontredderend
de pelgrimsweg
naar de mensen
en naar God.
De lezing van vandaag is uit het Evangelie volgens Matteüs, hoofdstuk 6 vanaf vers 19.
Sta er eens bij stil: welke van mijn bezittingen koester ik in het bijzonder, op dit moment in mijn leven?
En vraag jezelf nu eens af: welke van mijn bezittingen zijn over vijf jaar nog altijd even belangrijk voor me?
Wat is - naast mijn waardevolle bezittingen – zo belangrijk in mijn leven dat ik wil dat het doorgaat, dat het blijft?
Als het gedeelte opnieuw wordt gelezen, stel ik mijzelf voor dat ik luister naar Jezus, tussen de discipelen. Ik stel me voor dat Hij mij aankijkt, terwijl Hij deze dingen zegt.
Jezus zegt tegen mij: ‘Waar je schat is, daar zal ook je hart zijn.” Kan ik mijn hart openen en nu met Jezus spreken over mijn diepste gedachten en gevoelens?
Jezus zei tegen zijn leerlingen: Verzamel voor jezelf geen schatten op aarde: mot en roest vreten ze weg en dieven breken in om ze te stelen. Verzamel schatten in de hemel, daar vreten mot noch roest ze weg, daar breken geen dieven in om ze te stelen. Waar je schat is, daar zal ook je hart zijn. Het oog is de lamp van het lichaam. Dus als je oog helder is, zal heel je lichaam verlicht zijn. Maar als je oog troebel is, zal er in heel je lichaam duisternis zijn. Als het licht in jezelf verduisterd is, hoe groot is dan die duisternis!
